Вігілія Божага Нараджэння ўрачыста завяршае адвэнтавы перыяд. Сем’і збіраюцца разам, каб з’яднацца ў чаканні нованароджанага Збаўцы. Што ўваходзіць у абрад вігілійнай вячэры?

Калісьці выпяканнем аплатак маглі займацца выключна манаскія супольнасці. Толькі ў XVII стагоддзі кожная парафія атрымала такое права. Дапамагалі і актыўныя свецкія вернікі. Напрыклад, у Беларусі ў савецкія часы арганісты, закрыстыяне і іх памочнікі рабілі аплаткі ў сваіх дамах, а потым раздавалі іх парафіянам.

Вось ужо зусім блізка да Нараджэння нашага Збаўцы. І ў гэты асаблівы час яшчэ раз варта сабе нагадаць, у якім стане знаходзіцца маё сэрца, ці падрыхтаванае яно належным чынам? Каб даць адказы на гэтыя і, магчыма, шматлікія іншыя пытанні перад Раством, прапануем некалькі крокаў.

Томас Дж. Тэллей у сваёй кнізе «Вытокі літургічнага года» піша, што перыяд Адвэнту быў уведзены чацвёртым канонам Сарагоскага Сабору ў 380 г. У 567 г. Турскі сінод увёў снежаньскі пост, а ў 581 г. Маконскі сабор пастанавіў, што свецкія павінны пасціцца ад дня св. Марціна (11 лістапада) да Калядаў, таму з часам гэты прамежак стаў называцца Постам св. Марціна.

Паміж хэлоўінам» і вялікімі каталіцкімі святамі, якія адзначаюцца ў гэты ж час, няма нічога агульнага. 1 лістапада Каталіцкі Касцёл адзначае ўрачыстасць Усіх Святых. У гэты дзень вернікі дзякуюць Богу за дар святасці і ў адной літургічнай цэлебрацыі аддаюць пашану ўсім святым — як вядомым, так і невядомым, — якія дасягнулі вечнай хвалы і прабываюць з Богам у небе. Наступны дзень, 2 лістапада, прысвечаны ўспаміну ўсіх памерлых вернікаў. Згодна з традыцыяй, у гэты дзень прынята наведваць могілкі і асаблівым чынам маліцца за памерлых.